1912
Oprichting Vooruitgang
1912 Oprichting Vooruitgang
Woningbouwvereniging De Vooruitgang werd opgericht in 1912. Wat begon als een klein particulier initiatief groeide uit tot een belangrijke organisatie voor de volkshuisvesting in Sassenheim. Het doel was om hulpbehoevende gezinnen te voorzien van een degelijke en betaalbare woning.
Aan het begin van de twintigste eeuw was de woningnood groot. Veel arbeidersgezinnen woonden met meerdere families samen in slechts enkele beschikbare woningen. Daarom namen kapelaan Peperkorn en bollenboer Hein Bader het initiatief om woningen te laten bouwen. Hein Bader betrok vervolgens Jo Matze bij de plannen. Samen richtten zij De Vooruitgang op. Door aandeelhouders te werven en kapitaal bijeen te brengen, konden de eerste bouwplannen worden gerealiseerd. Hun motto luidde: “Goed wonen tegen een aantrekkelijke prijs.”
Hoewel de benodigde vergunningen en financiën nog niet volledig rond waren, werden de eerste woningen al gebouwd. Eerst verschenen huizen aan de Tyloosstraat, gevolgd door de Heemstrastraat en de Zandslootkade.
In de jaren twintig hield De Vooruitgang streng toezicht op haar huurders. Er werd gecontroleerd of er geen sterke drank in huis aanwezig was en of bewoners zich aan de geldende regels hielden. Ook werd gekeken naar het aantal huisdieren, de aanwezigheid van ongedierte en het bezit van een radio zonder toestemming. Overtredingen konden zelfs aanleiding zijn om de huur op te zeggen.
De woningbouwvereniging bleef groeien. Nieuwe woningen verrezen aan de Rusthofflaan, de Charbonlaan en de Jac. van Beierenlaan. Deze huizen waren groter dan de eerste woningen en beschikten over moderne voorzieningen zoals stromend water en elektriciteit. Omdat het woningbezit steeds verder toenam, nam De Vooruitgang ook het onderhoud in eigen beheer en werden klusjesmannen in dienst genomen.
Tijdens de crisisjaren van de jaren dertig werd er nauwelijks gebouwd. Veel huurders kregen financiële problemen en konden hun huur moeilijk betalen. De gemeente gaf De Vooruitgang toestemming om achterstallige huur rechtstreeks in te houden op de steunuitkeringen van bewoners.
Na de Tweede Wereldoorlog was de woningnood opnieuw groot. Bovendien groeide de bevolking snel. In 1947 begon De Vooruitgang met de bouw van de zogenoemde Oranjebuurt. Eerst werden woningen gebouwd aan de Beatrixlaan en de Julianalaan. Een jaar later volgden de Prins Bernhardstraat, Beatrixstraat, Marijkestraat, Irenestraat en Margrietstraat. Na voltooiing van deze wijk werd ook elders in Sassenheim gebouwd, onder meer aan de Wilgenlaan, Acacialaan en Essenlaan.
In de jaren zeventig verbeterde de economische situatie. De Vooruitgang begon met de verkoop van een deel van haar woningen en investeerde in de renovatie van vooroorlogse huizen. Huurders kregen de mogelijkheid om centrale verwarming te laten installeren, al betekende dit wel een hogere huur. Daarnaast werden nieuwe woningen gebouwd, waaronder flats en woningen in de Kagerbuurt.
In de daaropvolgende jaren veranderde de organisatie ingrijpend. De Vooruitgang nam de huurwoningen van de gemeente over en ging al het onderhoud zelf uitvoeren. Er werd een ledenraad opgericht en een bewonersblad geïntroduceerd. Ook werd het betalen van de huur gemoderniseerd: huurders konden voortaan via de giro of automatische incasso betalen.
Nieuwe woonwijken zoals de Postwijk en de Hooge Wei werden ontwikkeld. Tegelijkertijd werden verouderde woningen in de Oranjebuurt gesloopt en vervangen door nieuwbouw. De Vooruitgang werkte daarbij steeds vaker samen met zustercorporaties in Lisse en Voorhout.
Na ruim een eeuw kwam er een einde aan de zelfstandige geschiedenis van De Vooruitgang. Op 1 juli 2019 fuseerde de woningcorporatie met Stek.